STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыпаркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпарко́ўка мн. прыпарко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прыпарко́ўкі мн. прыпарко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прыпарко́ўцы мн. прыпарко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыпарко́ўку мн. прыпарко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прыпарко́ўкай, прыпарко́ўкаю мн. прыпарко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпарко́ўцы мн. прыпарко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той многа знае.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
pryparkoŭka — беларуская лацінка
Слова прыпаркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпаркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпарніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпарко́ўванне (14)
(10) закарко́ўка ‹
› прыпарко́ўвацца (14)
(8) парко́ўка ‹
› прыпарко́ўваць (13)
(12) перапарко́ўка ‹
› прыпа́рніца (10)
(9) акірко́ўка ‹
› прыпа́рны (8)
(8) курко́ўка ‹
› прыпарто́вы (10)
(11) бескурко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
