STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова закаркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закарко́ўка мн. закарко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
закарко́ўкі мн. закарко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
закарко́ўцы мн. закарко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
закарко́ўку мн. закарко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
закарко́ўкай, закарко́ўкаю мн. закарко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
закарко́ўцы мн. закарко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
zakarkoŭka — беларуская лацінка
Слова закаркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закаркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закаркоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закарко́ўванне (13)
(11) раззянко́ўка ‹
› закарко́ўвацца (13)
(8) купко́ўка ‹
› закарко́ўваць (12)
(12) фальварко́ўка ‹
› закарко́ўшчык (12)
(8) парко́ўка ‹
› закарко́ўшчыца (13)
(12) перапарко́ўка ‹
› закармі́ць (9)
(11) прыпарко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.