аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
закарко́ўваць — дзеяслоў закарко́ўшчык — назоўнік
канцэпт

закаркоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова закаркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 закарко́ўка

мн.  закарко́ўкі
Родны
каго? чаго?		 закарко́ўкі

мн.  закарко́вак
Давальны
каму? чаму?		 закарко́ўцы

мн.  закарко́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 закарко́ўку

мн.  закарко́ўкі
Творны
кім? чым?		 закарко́ўкай, закарко́ўкаю

мн.  закарко́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 закарко́ўцы

мн.  закарко́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Даўней было раўней.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?


zakarkoŭka — беларуская лацінка

Слова закаркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік закаркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове закаркоўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› закарко́ўванне (13)

(11) раззянко́ўка ‹

› закарко́ўвацца (13)

(8) купко́ўка ‹

› закарко́ўваць (12)

(12) фальварко́ўка ‹

› закарко́ўшчык (12)

(8) парко́ўка ‹

› закарко́ўшчыца (13)

(12) перапарко́ўка ‹

› закармі́ць (9)

(11) прыпарко́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

скрасці ложак