аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тыноль
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыно́ль мн. — |
| Родны каго? чаго? |
тыно́лю мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
тыно́лю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
тыно́ль мн. — |
| Творны кім? чым? |
тыно́лем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
тыно́лі мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.
tynoĺ — беларуская лацінка
Слова тыноль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тыноль — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынэйджар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тынко́ўшчыца (11)
(5) смо́ль ‹
› тынкту́ра (8)
(6) усмо́ль ‹
› тыно́к (5)
(8) дэцымо́ль ‹
› тынэ́йджар (9)
(9) дабрапо́ль ‹
› тынэ́йджарны (11)
(6) дыпо́ль ‹
› тынэ́йджарскі (12)
(6) каро́ль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.