STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тынок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыно́к мн. тынкі́ |
| Родны каго? чаго? |
тынка́ мн. тынко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
тынку́ мн. тынка́м |
| Вінавальны каго? што? |
тыно́к мн. тынкі́ |
| Творны кім? чым? |
тынко́м мн. тынка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
тынку́ мн. тынка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
tynok — беларуская лацінка
Слова тынок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тынок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тыноль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тынко́ўшчык (10)
(6) чаўно́к ‹
› тынко́ўшчыца (11)
(6) млыно́к ‹
› тынкту́ра (8)
(5) сыно́к ‹
› тыно́ль (6)
(5) шыно́к ‹
› тынэ́йджар (9)
(5) вяно́к ‹
› тынэ́йджарны (11)
(5) ляно́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
