аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атынкоўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атынко́ўшчыца мн. атынко́ўшчыцы |
| Родны каго? чаго? |
атынко́ўшчыцы мн. атынко́ўшчыц |
| Давальны каму? чаму? |
атынко́ўшчыцы мн. атынко́ўшчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
атынко́ўшчыцу мн. атынко́ўшчыц |
| Творны кім? чым? |
атынко́ўшчыцай, атынко́ўшчыцаю мн. атынко́ўшчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
атынко́ўшчыцы мн. атынко́ўшчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.Самая ўплывовая фігура ў інфарматыцы?
гнырюьЦ налАatynkoŭščyca — беларуская лацінка
Слова атынкоўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атынкоўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атыпізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атынко́ўваць (11)
(14) разбрако́ўшчыца ‹
› атынко́ўка (9)
(11) уліко́ўшчыца ‹
› атынко́ўшчык (11)
(11) тынко́ўшчыца ‹
› атыпізм (7)
(12) ацынко́ўшчыца ‹
› атыпі́чнасць (11)
(13) закарко́ўшчыца ‹
› атыпі́чны (8)
(10) цюко́ўшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.