STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зярняўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зярня́ўка мн. зярня́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
зярня́ўкі мн. зярня́вак |
| Давальны каму? чаму? |
зярня́ўцы мн. зярня́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зярня́ўку мн. зярня́ўкі |
| Творны кім? чым? |
зярня́ўкай, зярня́ўкаю мн. зярня́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зярня́ўцы мн. зярня́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
ziarniaŭka — беларуская лацінка
Слова зярняўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зярняўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зярцала + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зярні́ць (7)
(7) сіня́ўка ‹
› зярня́тка (8)
(8) чарня́ўка ‹
› зярня́ткавы (10)
(8) курня́ўка ‹
› зярца́ла (7)
(7) руся́ўка ‹
› зя́ўваць (7)
(6) няя́ўка ‹
› зя́ўканне (8)
(7) агра́фка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
