Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зярцала, -а, ніякі род
  гістарычны тэрмін
  1. Увянчаная двухгаловым арлом трохгранная прызма з наклеенымі па баках указамі Пятра І, якая як эмблема «законнасці» ставілася на стол у судзе і іншых установах дарэвалюцыйнай Расіі.
  2. толькі мн. (зярцалы, -аў). Металічныя даспехі з дзвюх палавінак для засцярогі грудзей і спіны, якія прымяняліся ў 14-17 стст. А над усім гэтым, пад шышакамі, арабскімі зярцаламі, кальчужнымі сеткамі і булатнымі шаломамі — вочы, якія і хвіліны не задумаюцца над тым, ужыць гэтую сталь або не ўжыць. ← Уладзімір Караткевіч.
  3. устарэлае Люстэрка. Бачыць самога сябе ў зярцале.

❌

зярцала

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зярцала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зярца́ла мн. зярца́лы
Родны каго? чаго?	зярца́ла мн. зярца́л
Давальны каму? чаму?	зярца́лу мн. зярца́лам
Вінавальны каго? што?	зярца́ла мн. зярца́лы
Творны кім? чым?	зярца́лам мн. зярца́ламі
Месны у кім? у чым?	зярца́ле мн. зярца́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова зярцала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зярцала — у родным, давальным, творным і месным склоне

зярцала

Навігатар

Мемчыкі