мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
абдарава́ць — дзеяслоў абдаро́ўваць — дзеяслоў
канцэпт

абдароўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абдароўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
абдаро́ўванне

мн.  абдаро́ўванні
Родны
каго? чаго?
абдаро́ўвання

мн.  абдаро́ўванняў
Давальны
каму? чаму?
абдаро́ўванню

мн.  абдаро́ўванням
Вінавальны
каго? што?
абдаро́ўванне

мн.  абдаро́ўванні
Творны
кім? чым?
абдаро́ўваннем

мн.  абдаро́ўваннямі
Месны
у кім? у чым?
абдаро́ўванні

мн.  абдаро́ўваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.


— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!


abdaroŭvannie — беларуская лацінка

Слова абдароўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік абдароўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове абдзеленасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


абдарава́ны (10)

(14) выштампо́ўванне

абдарава́ны (10)

(15) перагрупо́ўванне

абдарава́ць (10)

(14) разгрупо́ўванне

абдаро́ўваць (11)

(13) раздаро́ўванне

абдары́цца (9)

(16) перанумаро́ўванне

абдары́ць (8)

(13) вышмаро́ўванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шлях