аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абдароўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абдаро́ўванне мн. абдаро́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
абдаро́ўвання мн. абдаро́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
абдаро́ўванню мн. абдаро́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
абдаро́ўванне мн. абдаро́ўванні |
| Творны кім? чым? |
абдаро́ўваннем мн. абдаро́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абдаро́ўванні мн. абдаро́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
abdaroŭvannie — беларуская лацінка
Слова абдароўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абдароўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абдзеленасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абдарава́ны (10)
(14) выштампо́ўванне ‹
› абдарава́ны (10)
(15) перагрупо́ўванне ‹
› абдарава́ць (10)
(14) разгрупо́ўванне ‹
› абдаро́ўваць (11)
(13) раздаро́ўванне ‹
› абдары́цца (9)
(16) перанумаро́ўванне ‹
› абдары́ць (8)
(13) вышмаро́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.