вышмароўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вышмароўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вышмаро́ўванне мн. вышмаро́ўванні
Родны каго? чаго?	вышмаро́ўвання мн. вышмаро́ўванняў
Давальны каму? чаму?	вышмаро́ўванню мн. вышмаро́ўванням
Вінавальны каго? што?	вышмаро́ўванне мн. вышмаро́ўванні
Творны кім? чым?	вышмаро́ўваннем мн. вышмаро́ўваннямі
Месны у кім? у чым?	вышмаро́ўванні мн. вышмаро́ўваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Чаму ў айцішнікаў пытаюцца, кім яны бачаць сябе праз 5 гадоў, калі яны не могуць спланаваць двухтыднёвы спрынт?

vyšmaroŭvannie — беларуская лацінка

Слова вышмароўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: