ачароўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ачароўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ачаро́ўванне мн. ачаро́ўванні
Родны каго? чаго?	ачаро́ўвання мн. ачаро́ўванняў
Давальны каму? чаму?	ачаро́ўванню мн. ачаро́ўванням
Вінавальны каго? што?	ачаро́ўванне мн. ачаро́ўванні
Творны кім? чым?	ачаро́ўваннем мн. ачаро́ўваннямі
Месны у кім? у чым?	ачаро́ўванні мн. ачаро́ўваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

ačaroŭvannie — беларуская лацінка

Слова ачароўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: