STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прычароўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прычаро́ўванне мн. прычаро́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прычаро́ўвання мн. прычаро́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прычаро́ўванню мн. прычаро́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прычаро́ўванне мн. прычаро́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прычаро́ўваннем мн. прычаро́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прычаро́ўванні мн. прычаро́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
pryčaroŭvannie — беларуская лацінка
Слова прычароўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прычароўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прычаснік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прычарнамо́рскі (14)
(11) ачаро́ўванне ‹
› прычарне́лы (10)
(12) зачаро́ўванне ‹
› прычарне́ць (10)
(13) расчаро́ўванне ‹
› прычаро́ўвацца (13)
(12) нашаро́ўванне ‹
› прычаро́ўваць (12)
(13) прашаро́ўванне ‹
› прычарсцве́лы (12)
(12) абшаро́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
