аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ізабэла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ізабэ́ла мн. ізабэ́лы |
| Родны каго? чаго? |
ізабэ́лы мн. ізабэ́лаў, ізабэ́л |
| Давальны каму? чаму? |
ізабэ́ле мн. ізабэ́лам |
| Вінавальны каго? што? |
ізабэ́лу мн. ізабэ́лы |
| Творны кім? чым? |
ізабэ́лай, ізабэ́лаю мн. ізабэ́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
ізабэ́ле мн. ізабэ́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.
izabela — беларуская лацінка
Слова ізабэла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ізабэла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ізавела + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ізабутылацэта́т (14)
(7) шыншы́ла ‹
› ізабутыле́н (10)
(3) Э́ла ‹
› ізабутэ́н (8)
(4) Бэ́ла ‹
› ізабэ́лавы (9)
(6) навэла ‹
› ізавале́нтны (11)
(9) мартадэ́ла ‹
› ізаве́ла (7)
(7) кандэ́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.