ізабутэн

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ізабутэн
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ізабутэ́н мн. ізабутэ́ны
Родны каго? чаго?	ізабутэ́ну мн. ізабутэ́наў
Давальны каму? чаму?	ізабутэ́ну мн. ізабутэ́нам
Вінавальны каго? што?	ізабутэ́н мн. ізабутэ́ны
Творны кім? чым?	ізабутэ́нам мн. ізабутэ́намі
Месны у кім? у чым?	ізабутэ́не мн. ізабутэ́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.

izabuten — беларуская лацінка

Слова ізабутэн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: