аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шпіцрутэн
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпіцру́тэн мн. шпіцру́тэны |
| Родны каго? чаго? |
шпіцру́тэна мн. шпіцру́тэнаў |
| Давальны каму? чаму? |
шпіцру́тэну мн. шпіцру́тэнам |
| Вінавальны каго? што? |
шпіцру́тэн мн. шпіцру́тэны |
| Творны кім? чым? |
шпіцру́тэнам мн. шпіцру́тэнамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпіцру́тэне мн. шпіцру́тэнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
špicruten — беларуская лацінка
Слова шпіцрутэн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпіцрутэн — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпіянаж + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпі́ц (4)
(9) гіперстэ́н ‹
› шпі́ц (4)
(5) бутэ́н ‹
› шпіцбе́ргенскі (13)
(8) ізабутэ́н ‹
› шпіяна́ж (7)
(6) нафтэ́н ‹
› шплі́нт (6)
(9) ацэнафтэн ‹
› шплінтава́нне (12)
(9) асфальтэ́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.