аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шплінт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шплі́нт мн. шплі́нты |
| Родны каго? чаго? |
шплі́нта мн. шплі́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
шплі́нту мн. шплі́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
шплі́нт мн. шплі́нты |
| Творны кім? чым? |
шплі́нтам мн. шплі́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
шплі́нце мн. шплі́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічšplint — беларуская лацінка
Слова шплінт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шплінт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шплінтаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпіцбе́ргенскі (13)
(5) блі́нт ‹
› шпіцру́тэн (9)
(5) глі́нт ‹
› шпіяна́ж (7)
(5) плі́нт ‹
› шплінтава́нне (12)
(5) флі́нт ‹
› шплінтава́ны (11)
(8) бокфлі́нт ‹
› шплінтава́цца (12)
(9) бікармі́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.