аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова іконка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
іко́нка мн. іко́нкі |
| Родны каго? чаго? |
іко́нкі мн. іко́нак |
| Давальны каму? чаму? |
іко́нцы мн. іко́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
іко́нку мн. іко́нкі |
| Творны кім? чым? |
іко́нкай, іко́нкаю мн. іко́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
іко́нцы мн. іко́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Як стаць лепшай версіяй сябе?
— З'есці смакатульку. Будзеш ты са смакатулькай.
ikonka — беларуская лацінка
Слова іконка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік іконка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ікотка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іконаграфі́чны (13)
(5) ко́нка ‹
› іконапіса́нне (12)
(7) бако́нка ‹
› іконашанава́нне (14)
(9) парако́нка ‹
› іко́нны (6)
(8) баско́нка ‹
› іко́тка (6)
(8) гаско́нка ‹
› ікра́ (4)
(7) буко́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.