аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова конка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́нка мн. ко́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ко́нкі мн. ко́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ко́нцы мн. ко́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́нку мн. ко́нкі |
| Творны кім? чым? |
ко́нкай, ко́нкаю мн. ко́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́нцы мн. ко́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Бачыш канапу — хочацца паляжаць. Бачыш піва — хочацца выпіць. Бачыш ежу — хочацца есці. Скажыце, што не так з працай?
konka — беларуская лацінка
Слова конка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік конка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове конкурс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́нік (5)
(10) фармазо́нка ‹
› ко́нік (5)
(8) рабзо́нка ‹
› ко́нікавы (8)
(10) рабінзо́нка ‹
› ко́нкавіцкі (10)
(7) бако́нка ‹
› ко́нкурс (7)
(9) парако́нка ‹
› ко́нкурсны (9)
(6) іко́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.