аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імам
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
іма́м мн. іма́мы |
| Родны каго? чаго? |
іма́ма мн. іма́маў |
| Давальны каму? чаму? |
іма́му мн. іма́мам |
| Вінавальны каго? што? |
іма́ма мн. іма́маў |
| Творны кім? чым? |
іма́мам мн. іма́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
іма́ме мн. іма́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.
«Няма часу» заўсёды азначае «гэта ў мяне не ў прыярытэце».
imam — беларуская лацінка
Слова імам (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імам — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імамат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імажыні́ст (9)
(5) ты́лам ‹
› імажыні́стка (11)
(7) абла́мам ‹
› імажыні́сцкі (11)
(5) не́мам ‹
› імама́т (6)
(9) ка́зі-іма́м ‹
› іма́мскі (7)
(10) хаджы́-іма́м ‹
› іма́мства (8)
(8) уздо́ймам ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.