аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імамат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імама́т мн. імама́ты |
| Родны каго? чаго? |
імама́та мн. імама́таў |
| Давальны каму? чаму? |
імама́ту мн. імама́там |
| Вінавальны каго? што? |
імама́т мн. імама́ты |
| Творны кім? чым? |
імама́там мн. імама́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
імама́це мн. імама́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Шануй людзей, то і цябе шанавацьмуць.
— Ваша прапанова яшчэ ў сіле?
— Так.
— Тады я зноў адмаўляюся.
imamat — беларуская лацінка
Слова імамат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імамат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імамства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імажыні́стка (11)
(8) цыклама́т ‹
› імажыні́сцкі (11)
(8) дыпламат ‹
› іма́м (4)
(8) дыплама́т ‹
› іма́мскі (7)
(6) арама́т ‹
› іма́мства (8)
(6) брамат ‹
› імане́нтна (9)
(9) кампрама́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры