мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
іме́нне — назоўнік іме́нны — прыметнік
канцэпт

іменнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова іменнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 іме́ннік

мн.  іме́ннікі
Родны
каго? чаго?		 іме́нніка

мн.  іме́ннікаў
Давальны
каму? чаму?		 іме́нніку

мн.  іме́ннікам
Вінавальны
каго? што?		 іме́ннік

мн.  іме́ннікі
Творны
кім? чым?		 іме́ннікам

мн.  іме́ннікамі
Месны
у кім? у чым?		 іме́нніку

мн.  іме́нніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)


У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.

Леў Сапега

imiennik — беларуская лацінка

Слова іменнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік іменнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове імерсія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› імельма́н (8)

(7) зме́ннік ‹

› і́менна (6)

(9) разме́ннік ‹

› іме́нне (6)

(15) манетаразме́ннік ‹

› іме́нны (6)

(9) займе́ннік ‹

› імерсі́йны (9)

(11) аднайме́ннік ‹

› іме́рсія (7)

(10) спакме́ннік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кохве