аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імельман
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імельма́н мн. імельма́ны |
| Родны каго? чаго? |
імельма́ну мн. імельма́наў |
| Давальны каму? чаму? |
імельма́ну мн. імельма́нам |
| Вінавальны каго? што? |
імельма́н мн. імельма́ны |
| Творны кім? чым? |
імельма́нам мн. імельма́намі |
| Месны у кім? у чым? |
імельма́не мн. імельма́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Можа на чай запросіце?
— У мяне лічыльнікі на ваду.
— Што, аж настолькі не падабаюся?
imieĺman — беларуская лацінка
Слова імельман (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імельман — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імёнапаказнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імгне́ннасць (11)
(8) авальма́н ‹
› імгне́нне (8)
(9) Хевельман ‹
› імгне́нны (8)
(10) флігельма́н ‹
› і́менна (6)
(8) шпі́льман ‹
› іме́нне (6)
(7) ку́льман ‹
› іме́ннік (7)
(7) Ку́льман ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.