аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імёнапаказнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імёнапака́знік мн. імёнапака́знікі |
| Родны каго? чаго? |
імёнапака́зніка мн. імёнапака́знікаў |
| Давальны каму? чаму? |
імёнапака́зніку мн. імёнапака́знікам |
| Вінавальны каго? што? |
імёнапака́знік мн. імёнапака́знікі |
| Творны кім? чым? |
імёнапака́знікам мн. імёнапака́знікамі |
| Месны у кім? у чым? |
імёнапака́зніку мн. імёнапака́зніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паважай старэйшых, бо сам стары будзеш.
Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.
imionapakaznik — беларуская лацінка
Слова імёнапаказнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імёнапаказнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове іменне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імерэці́нец (10)
(8) дака́знік ‹
› імерэці́нка (10)
(8) зака́знік ‹
› імерэці́нскі (11)
(8) пака́знік ‹
› імжа́ (4)
(10) перака́знік ‹
› імжа́ка (6)
(8) адка́знік ‹
› імжлі́вы (7)
(9) падка́знік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.