аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова імклівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імклі́васць мн. імклі́васці |
| Родны каго? чаго? |
імклі́васці мн. імклі́васцяў, імклі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
імклі́васці мн. імклі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
імклі́васць мн. імклі́васці |
| Творны кім? чым? |
імклі́васцю мн. імклі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
імклі́васці мн. імклі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
imklivasć — беларуская лацінка
Слова імклівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імклівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імкнёнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імітацы́йны (10)
(15) непрані́клівасць ‹
› іміта́цыя (8)
(11) уні́клівасць ‹
› імклі́ва (7)
(11) упі́клівасць ‹
› імклі́віста (10)
(14) мэтаімклі́васць ‹
› імклі́вісты (10)
(12) трымклі́васць ‹
› імклі́віць (9)
(11) бурклі́васць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.