аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імкненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імкне́нне мн. імкне́нні |
| Родны каго? чаго? |
імкне́ння мн. імкне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
імкне́нню мн. імкне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
імкне́нне мн. імкне́нні |
| Творны кім? чым? |
імкне́ннем мн. імкне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
імкне́нні мн. імкне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сее, той мае надзею.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
imkniennie — беларуская лацінка
Слова імкненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імкненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імодыюм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імклі́вісты (10)
(10) вынікне́нне ‹
› імклі́віць (9)
(9) замкне́нне ‹
› імклі́вы (7)
(9) памкне́нне ‹
› імкне́нны (8)
(12) мэтаімкне́нне ‹
› імкнё́насць (10)
(11) датыркне́нне ‹
› імкну́цца (8)
(12) падчыркне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.