памкненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова памкненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	памкне́нне мн. памкне́нні
Родны каго? чаго?	памкне́ння мн. памкне́нняў
Давальны каму? чаму?	памкне́нню мн. памкне́нням
Вінавальны каго? што?	памкне́нне мн. памкне́нні
Творны кім? чым?	памкне́ннем мн. памкне́ннямі
Месны у кім? у чым?	памкне́нні мн. памкне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?

pamkniennie — беларуская лацінка

Слова памкненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: