аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імунакарэктар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імунакарэ́ктар мн. імунакарэ́ктары |
| Родны каго? чаго? |
імунакарэ́ктару мн. імунакарэ́ктараў |
| Давальны каму? чаму? |
імунакарэ́ктару мн. імунакарэ́ктарам |
| Вінавальны каго? што? |
імунакарэ́ктар мн. імунакарэ́ктары |
| Творны кім? чым? |
імунакарэ́ктарам мн. імунакарэ́ктарамі |
| Месны у кім? у чым? |
імунакарэ́ктары мн. імунакарэ́ктарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе й на крапіву мароз.
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
imunakarektar — беларуская лацінка
Слова імунакарэктар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імунакарэктар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імунал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імунадэфіцы́т (12)
(8) карэ́ктар ‹
› імунадэфіцы́тны (14)
(14) акта́н-карэ́ктар ‹
› імунакампетэ́нтны (16)
(12) гемакарэ́ктар ‹
› імуна́л (6)
(14) колеракарэ́ктар ‹
› імуналагі́чны (12)
(13) астракарэктар ‹
› імунало́гія (10)
(12) аўтакарэ́ктар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.