мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
карэктава́ць — дзеяслоў карэ́ктарка — назоўнік
канцэпт

карэктар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова карэктар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 карэ́ктар

мн.  карэ́ктары
Родны
каго? чаго?		 карэ́ктара

мн.  карэ́ктараў
Давальны
каму? чаму?		 карэ́ктару

мн.  карэ́ктарам
Вінавальны
каго? што?		 карэ́ктара

мн.  карэ́ктараў
Творны
кім? чым?		 карэ́ктарам

мн.  карэ́ктарамі
Месны
у кім? у чым?		 карэ́ктару

мн.  карэ́ктарах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.

Прыказка.

У вікіпедыі напісана, што няма ніякіх трускалак і клубніц. Гэта суніцы садовыя.

садуніцы :)

karektar — беларуская лацінка

Слова карэктар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік карэктар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карэктарка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› карэктава́нне (12)

(7) эжэ́ктар ‹

› карэктава́цца (12)

(6) рэ́ктар ‹

› карэктава́ць (11)

(8) дарэ́ктар ‹

› карэ́ктарка (10)

(14) акта́н-карэ́ктар ‹

› карэ́ктарская (12)

(12) гемакарэ́ктар ‹

› карэ́ктарскі (11)

(13) імунакарэ́ктар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

га