аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова імшынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імшы́нка мн. імшы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
імшы́нкі мн. імшы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
імшы́нцы мн. імшы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
імшы́нку мн. імшы́нкі |
| Творны кім? чым? |
імшы́нкай, імшы́нкаю мн. імшы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
імшы́нцы мн. імшы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
imšynka — беларуская лацінка
Слова імшынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імшынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імшыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імша́рысты (9)
(11) мінімашынка ‹
› імша́рысты (9)
(8) грашы́нка ‹
› імшы́на (6)
(8) але́шынка ‹
› імшы́стасць (10)
(10) чаро́мшынка ‹
› імшы́сты (7)
(9) вало́шынка ‹
› імшы́цца (7)
(9) гаро́шынка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
подряд (без разбора) — агу́лам, без разбору
подряд (кряду) — за́пар (адно і тое без перапынку)