аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
імшы́на — назоўнік імшы́стасць — назоўнік
канцэпт

імшынка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова імшынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
імшы́нка

мн.  імшы́нкі
Родны
каго? чаго?
імшы́нкі

мн.  імшы́нак
Давальны
каму? чаму?
імшы́нцы

мн.  імшы́нкам
Вінавальны
каго? што?
імшы́нку

мн.  імшы́нкі
Творны
кім? чым?
імшы́нкай, імшы́нкаю

мн.  імшы́нкамі
Месны
у кім? у чым?
імшы́нцы

мн.  імшы́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.


— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.


imšynka — беларуская лацінка

Слова імшынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік імшынка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове імшыстасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


імша́рысты (9)

(11) мінімашынка

імша́рысты (9)

(8) грашы́нка

імшы́на (6)

(8) але́шынка

імшы́стасць (10)

(10) чаро́мшынка

імшы́сты (7)

(9) вало́шынка

імшы́цца (7)

(9) гаро́шынка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыхільнік здаровага харчавання

подряд (без разбора) — агу́лам, без разбору
подряд (кряду) — за́пар (адно і тое без перапынку)