аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
імша́рысты — прыметнік імшы́нка — назоўнік
канцэпт

імшына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова імшына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
імшы́на

мн.  імшы́ны
Родны
каго? чаго?
імшы́ны

мн.  імшы́н
Давальны
каму? чаму?
імшы́не

мн.  імшы́нам
Вінавальны
каго? што?
імшы́ну

мн.  імшы́ны
Творны
кім? чым?
імшы́най, імшы́наю

мн.  імшы́намі
Месны
у кім? у чым?
імшы́не

мн.  імшы́нах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.


imšyna — беларуская лацінка

Слова імшына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік імшына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове імшынка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


імша́рынка (9)

(7) пле́шына

імша́рысты (9)

(10) старэ́йшына

імша́рысты (9)

(7) ло́кшына

імшы́нка (7)

(9) чаро́мшына

імшы́стасць (10)

(9) чарэ́мшына

імшы́сты (7)

(8) кало́шына


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

котка-сяброўка