STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова імшына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імшы́на мн. імшы́ны |
| Родны каго? чаго? |
імшы́ны мн. імшы́н |
| Давальны каму? чаму? |
імшы́не мн. імшы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
імшы́ну мн. імшы́ны |
| Творны кім? чым? |
імшы́най, імшы́наю мн. імшы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
імшы́не мн. імшы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
imšyna — беларуская лацінка
Слова імшына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імшына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імшынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імша́рынка (9)
(7) пле́шына ‹
› імша́рысты (9)
(10) старэ́йшына ‹
› імша́рысты (9)
(7) ло́кшына ‹
› імшы́нка (7)
(9) чаро́мшына ‹
› імшы́стасць (10)
(9) чарэ́мшына ‹
› імшы́сты (7)
(8) кало́шына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
