аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова імшарынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імша́рынка мн. імша́рынкі |
| Родны каго? чаго? |
імша́рынкі мн. імша́рынак |
| Давальны каму? чаму? |
імша́рынцы мн. імша́рынкам |
| Вінавальны каго? што? |
імша́рынку мн. імша́рынкі |
| Творны кім? чым? |
імша́рынкай, імша́рынкаю мн. імша́рынкамі |
| Месны у кім? у чым? |
імша́рынцы мн. імша́рынках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!
imšarynka — беларуская лацінка
Слова імшарынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імшарынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імшына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імша́рніца (9)
(8) стары́нка ‹
› імша́рны (7)
(9) вечары́нка ‹
› імша́рына (8)
(9) амша́рынка ‹
› імша́рысты (9)
(8) рабры́нка ‹
› імша́рысты (9)
(10) серабры́нка ‹
› імшы́на (6)
(10) парэ́брынка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.