аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова старынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стары́нка мн. стары́нкі |
| Родны каго? чаго? |
стары́нкі мн. стары́нак, стары́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
стары́нцы мн. стары́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
стары́нку мн. стары́нкі |
| Творны кім? чым? |
стары́нкай, стары́нкаю мн. стары́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
стары́нцы мн. стары́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
Чаканне: у Польшчы беларусы будуць думаць, як зрабіць Беларусь зноў вялікай.
Рэальнасць: спрачаюцца, ісці на ДДТ або на Меладзэ.
starynka — беларуская лацінка
Слова старынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старыкава́ць (11)
(7) мары́нка ‹
› старыка́н (8)
(8) хма́рынка ‹
› стары́м-стары́ (12)
(9) выпа́рынка ‹
› стары́нкаўскі (12)
(9) вечары́нка ‹
› ста́рыца (7)
(9) амша́рынка ‹
› старыцавы (9)
(9) імша́рынка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.