аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова старэйшына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старэ́йшына мн. старэ́йшыны |
| Родны каго? чаго? |
старэ́йшыны мн. старэ́йшын |
| Давальны каму? чаму? |
старэ́йшыну мн. старэ́йшынам |
| Вінавальны каго? што? |
старэ́йшыну мн. старэ́йшын |
| Творны кім? чым? |
старэ́йшынам мн. старэ́йшынамі |
| Месны у кім? у чым? |
старэ́йшыне мн. старэ́йшынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.
з інтэрнэтаўstarejšyna — беларуская лацінка
Слова старэйшына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старэйшына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старэйшынства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старэ́й (6)
(6) фашы́на ‹
› старэ́йшанькі (12)
(7) але́шына ‹
› старэ́йшы (8)
(7) пле́шына ‹
› старэ́йшынства (13)
(7) ло́кшына ‹
› старэ́нечкі (10)
(6) імшы́на ‹
› старэ́нне (8)
(9) чаро́мшына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).