аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова старэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старэ́нне мн. старэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
старэ́ння мн. старэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
старэ́нню мн. старэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
старэ́нне мн. старэ́нні |
| Творны кім? чым? |
старэ́ннем мн. старэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
старэ́нні мн. старэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
starennie — беларуская лацінка
Слова старэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старэнькая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старэ́йшына (10)
(7) марэ́нне ‹
› старэ́йшынства (13)
(9) выпарэ́нне ‹
› старэ́нечкі (10)
(9) засарэ́нне ‹
› старэ́нькая (10)
(10) пастарэ́нне ‹
› старэ́нькі (9)
(10) састарэнне ‹
› старэ́нькі (9)
(9) сутарэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.