Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

старэнькі, -ая, -ае.
  размоўнае слова
  1. ласкальная форма За стары (у 1, 3 знач.); вельмі стары. Старэнькія бабкі гаротна ківалі галовамі і цяжка ўздыхалі. ← Якуб Колас. На шэрую прамёрзлую зямлю бязгучна і густа сыплецца першы снег. Гэта відаць праз нашы малыя, старэнькія вокны. ← Янка Брыль.
  2. у знач. назоўнік старэнькі, -ага, мужчынскі род; старэнькая, -ай, жаночы род Стары чалавек. Забыўся старэнькі, як некалі ён Трымаўся за шнур свой упарта. ← Пімен Панчанка.

❌

старэнькі

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова старэнькі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. старэ́нькі н. — мн. старэ́нькія
Родны каго? чаго?	ж. — м. старэ́нькага н. — мн. старэ́нькіх
Давальны каму? чаму?	ж. — м. старэ́нькаму н. — мн. старэ́нькім
Вінавальны каго? што?	ж. — м. старэ́нькага н. — мн. старэ́нькіх
Творны кім? чым?	ж. — м. старэ́нькім н. — мн. старэ́нькімі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. старэ́нькім н. — мн. старэ́нькіх

Слова старэнькі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік старэнькі — у родным, давальным, творным і месным склоне

старэнькі

Навігатар

Мемчыкі