STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова інваліднасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інвалі́днасць мн. інвалі́днасці |
| Родны каго? чаго? |
інвалі́днасці мн. інвалі́днасцяў, інвалі́днасцей |
| Давальны каму? чаму? |
інвалі́днасці мн. інвалі́днасцям |
| Вінавальны каго? што? |
інвалі́днасць мн. інвалі́днасці |
| Творны кім? чым? |
інвалі́днасцю мн. інвалі́днасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
інвалі́днасці мн. інвалі́днасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
invalidnasć — беларуская лацінка
Слова інваліднасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інваліднасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інвалідызацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інва́йранмент (12)
(10) рыгі́днасць ‹
› інвалі́д (7)
(11) фрыгі́днасць ‹
› інвалі́дка (9)
(10) валі́днасць ‹
› інвалі́дны (9)
(10) салі́днасць ‹
› інвалідыза́цыя (13)
(12) несалі́днасць ‹
› інвалю́та (8)
(14) еўрапео́іднасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
