мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
інвалідыза́цыя — назоўнік інвалю́тны — прыметнік
канцэпт

інвалюта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інвалюта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
інвалю́та

мн.  інвалю́ты
Родны
каго? чаго?
інвалю́ты

мн.  інвалю́т
Давальны
каму? чаму?
інвалю́це

мн.  інвалю́там
Вінавальны
каго? што?
інвалю́ту

мн.  інвалю́ты
Творны
кім? чым?
інвалю́тай, інвалю́таю

мн.  інвалю́тамі
Месны
у кім? у чым?
інвалю́це

мн.  інвалю́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Калі вы ні разу не раззлаваліся і не стукнулі свайго псіхолага, то можа псіхолаг гэта вы.


invaliuta — беларуская лацінка

Слова інвалюта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік інвалюта — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове інвалюцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


інвалі́днасць (12)

(6) валю́та

інвалі́дны (9)

(13) фра́нка-валю́та

інвалідыза́цыя (13)

(10) еўравалю́та

інвалю́тны (9)

(11) супервалю́та

інвалюты́ўны (11)

(7) эвалю́та

інвалюцы́йны (11)

(5) плю́та


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дзіўна

Не ведаем, як у фаташопе па-беларуску зрабіць.