STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інвалюцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інвалю́цыя мн. інвалю́цыі |
| Родны каго? чаго? |
інвалю́цыі мн. інвалю́цый |
| Давальны каму? чаму? |
інвалю́цыі мн. інвалю́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
інвалю́цыю мн. інвалю́цыі |
| Творны кім? чым? |
інвалю́цыяй, інвалю́цыяю мн. інвалю́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
інвалю́цыі мн. інвалю́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пусціць жабу ў ваду
‘сказаць абы-што, недарэчнасць’
✖ па панядзелкам, па суботам
✖ па панядзелках, па суботах
✔ у панядзелкі, у суботы (панядзелкамі, суботамі)
invaliucyja — беларуская лацінка
Слова інвалюцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інвалюцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інвар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інвалю́тны (9)
(9) дыскрэ́цыя ‹
› інвалюты́ўны (11)
(8) фартэ́цыя ‹
› інвалюцы́йны (11)
(7) фацэ́цыя ‹
› інва́р (5)
(8) эвалю́цыя ‹
› інварыя́нт (9)
(12) мегаэвалю́цыя ‹
› інварыя́нтнасць (14)
(10) каэвалю́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
