STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова інварыянт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інварыя́нт мн. інварыя́нты |
| Родны каго? чаго? |
інварыя́нта мн. інварыя́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
інварыя́нту мн. інварыя́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
інварыя́нт мн. інварыя́нты |
| Творны кім? чым? |
інварыя́нтам мн. інварыя́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
інварыя́нце мн. інварыя́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Кабета па тэлефоне:
Ліда, але ж калі спякота, хочацца халоднага шампанскага — які гарод?!
invaryjant — беларуская лацінка
Слова інварыянт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інварыянт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інварыянтнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інвалюцы́йны (11)
(9) камедыя́нт ‹
› інвалю́цыя (9)
(7) варыя́нт ‹
› інва́р (5)
(11) тэлеварыя́нт ‹
› інварыя́нтнасць (14)
(13) семіінварыянт ‹
› інварыя́нтны (11)
(11) экспатрыя́нт ‹
› інвекты́ва (9)
(10) рэпатрыя́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
