аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
інварыя́нтны — прыметнік інвента́р — назоўнік
канцэпт

інвектыва

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інвектыва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 інвекты́ва

мн.  інвекты́вы
Родны
каго? чаго?		 інвекты́вы

мн.  інвекты́ў
Давальны
каму? чаму?		 інвекты́ве

мн.  інвекты́вам
Вінавальны
каго? што?		 інвекты́ву

мн.  інвекты́вы
Творны
кім? чым?		 інвекты́вай, інвекты́ваю

мн.  інвекты́вамі
Месны
у кім? у чым?		 інвекты́ве

мн.  інвекты́вах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная

слоўнік эпітэтаў

inviektyva — беларуская лацінка

Слова інвектыва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік інвектыва — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове інвентар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› інварыя́нт (9)

(11) прэрагаты́ва ‹

› інварыя́нтнасць (14)

(11) легіслаты́ва ‹

› інварыя́нтны (11)

(12) альтэрнаты́ва ‹

› інвента́р (8)

(13) рэтраспекты́ва ‹

› інвента́рны (10)

(17) кінарэтраспекты́ва ‹

› інвентарызава́ны (15)

(11) перспекты́ва ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

беларускамоўны праект