аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова інвентар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інвента́р мн. — |
| Родны каго? чаго? |
інвентару́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
інвентару́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
інвента́р мн. — |
| Творны кім? чым? |
інвентаро́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
інвентары́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе і на нашай вуліцы свята.
Прымаўка.Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
invientar — беларуская лацінка
Слова інвентар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інвентар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інвентарызацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інварыя́нтнасць (14)
(10) дрэйка́нтар ‹
› інварыя́нтны (11)
(8) леманта́р ‹
› інвекты́ва (9)
(8) сема́нтар ‹
› інвента́рны (10)
(15) сельгасінвента́р ‹
› інвентарызава́ны (15)
(13) спортінвента́р ‹
› інвентарызава́ны (15)
(13) культінвента́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.