STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́та мн. плю́ты |
| Родны каго? чаго? |
плю́ты мн. плю́таў, плю́т |
| Давальны каму? чаму? |
плю́це мн. плю́там |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ту мн. плю́ты |
| Творны кім? чым? |
плю́тай, плю́таю мн. плю́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́це мн. плю́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
pliuta — беларуская лацінка
Слова плюта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюханка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюсо́ўшчык (10)
(8) інвалю́та ‹
› плюсо́ўшчыца (11)
(11) супервалю́та ‹
› плю́сь (5)
(7) эвалю́та ‹
› плю́х (4)
(7) багню́та ‹
› плю́ханка (8)
(5) свя́та ‹
› плю́ханне (8)
(5) свя́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
