плюта

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова плюта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	плю́та мн. плю́ты
Родны каго? чаго?	плю́ты мн. плю́таў, плю́т
Давальны каму? чаму?	плю́це мн. плю́там
Вінавальны каго? што?	плю́ту мн. плю́ты
Творны кім? чым?	плю́тай, плю́таю мн. плю́тамі
Месны у кім? у чым?	плю́це мн. плю́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ласкавае слова — што дзень ясны.

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

pliuta — беларуская лацінка

Слова плюта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: