STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюсоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюсо́ўшчык мн. плюсо́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
плюсо́ўшчыка мн. плюсо́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
плюсо́ўшчыку мн. плюсо́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
плюсо́ўшчыка мн. плюсо́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
плюсо́ўшчыкам мн. плюсо́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
плюсо́ўшчыку мн. плюсо́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а
Ачмурэць, як сацсеткі пераканалі нас, што 10 лайкаў — гэта мала. А ўяві, калі б 10 чалавек падышлі і сказалі табе, што ты смешна пажартаваў.
pliusoŭščyk — беларуская лацінка
Слова плюсоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюсоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́снуць (8)
(9) тусо́ўшчык ‹
› плюснявы́ (8)
(12) прарысо́ўшчык ‹
› плюсо́ўка (8)
(10) прэсо́ўшчык ‹
› плюсо́ўшчыца (11)
(11) палясо́ўшчык ‹
› плю́сь (5)
(11) загато́ўшчык ‹
› плю́та (5)
(11) пікето́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
