STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова плюсоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюсо́ўка мн. плюсо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
плюсо́ўкі мн. плюсо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
плюсо́ўцы мн. плюсо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
плюсо́ўку мн. плюсо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
плюсо́ўкай, плюсо́ўкаю мн. плюсо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
плюсо́ўцы мн. плюсо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
Я не ўсё кантралюю.
Але я кантралюю штось.
І маю мудрасць адрозніць першае ад другога.
pliusoŭka — беларуская лацінка
Слова плюсоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюсоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюсоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́снуцца (9)
(9) упрэсо́ўка ‹
› плю́снуць (8)
(10) выпрэсо́ўка ‹
› плюснявы́ (8)
(11) прыпрэсо́ўка ‹
› плюсо́ўшчык (10)
(8) флюсо́ўка ‹
› плюсо́ўшчыца (11)
(9) афлюсо́ўка ‹
› плю́сь (5)
(7) лясо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
