аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плю́ханне мн. плю́ханні |
| Родны каго? чаго? |
плю́хання мн. плю́ханняў |
| Давальны каму? чаму? |
плю́ханню мн. плю́ханням |
| Вінавальны каго? што? |
плю́ханне мн. плю́ханні |
| Творны кім? чым? |
плю́ханнем мн. плю́ханнямі |
| Месны у кім? у чым? |
плю́ханні мн. плю́ханнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
pliuchannie — беларуская лацінка
Слова плюханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюхат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плю́та (5)
(10) чартыха́нне ‹
› плю́х (4)
(6) э́ханне ‹
› плю́ханка (8)
(7) бэ́ханне ‹
› плюхану́ць (9)
(7) ню́ханне ‹
› плю́хат (6)
(7) зяха́нне ‹
› плюхатлі́вы (10)
(9) пазяха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.