аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова еўравалюта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
еўравалю́та мн. еўравалю́ты |
| Родны каго? чаго? |
еўравалю́ты мн. еўравалю́т |
| Давальны каму? чаму? |
еўравалю́це мн. еўравалю́там |
| Вінавальны каго? што? |
еўравалю́ту мн. еўравалю́ты |
| Творны кім? чым? |
еўравалю́тай, еўравалю́таю мн. еўравалю́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
еўравалю́це мн. еўравалю́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыПяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
jeŭravaliuta — беларуская лацінка
Слова еўравалюта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік еўравалюта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове еўрагрошы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› еўраба́чанне (11)
(6) валю́та ‹
› еўрабо́нд (8)
(6) валю́та ‹
› еўрабутэ́лька (12)
(13) фра́нка-валю́та ‹
› еўравалю́тны (11)
(8) інвалю́та ‹
› е́ўравы (6)
(11) супервалю́та ‹
› еўрагро́шы (9)
(7) эвалю́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.