аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова франка-валюта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фра́нка-валю́та мн. фра́нка-валю́ты |
| Родны каго? чаго? |
фра́нка-валю́ты мн. фра́нка-валю́т |
| Давальны каму? чаму? |
фра́нка-валю́це мн. фра́нка-валю́там |
| Вінавальны каго? што? |
фра́нка-валю́ту мн. фра́нка-валю́ты |
| Творны кім? чым? |
фра́нка-валю́тай, фра́нка-валю́таю мн. фра́нка-валю́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
фра́нка-валю́це мн. фра́нка-валю́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
На плыце ў акіяне вегетарыянцы не такія ўжо і вегетарыянцы.
franka-valiuta — беларуская лацінка
Слова франка-валюта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік франка-валюта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове франкаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фра́нка-атрыма́льнік (18)
(4) лю́та ‹
› фра́нка-белару́скі (16)
(6) валю́та ‹
› фра́нка-ваго́н (12)
(6) валю́та ‹
› фра́нка-герма́на-расі́йскі (23)
(10) еўравалю́та ‹
› фра́нка-герма́нскі (16)
(8) інвалю́та ‹
› фра́нка-іспа́нскі (15)
(11) супервалю́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.