аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
індыка́н — назоўнік індыка́тар — назоўнік
канцэпт

індыкатар

гэта
— прыбор

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова індыкатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
індыка́тар

мн.  індыка́тары
Родны
каго? чаго?
індыка́тара

мн.  індыка́тараў
Давальны
каму? чаму?
індыка́тару

мн.  індыка́тарам
Вінавальны
каго? што?
індыка́тар

мн.  індыка́тары
Творны
кім? чым?
індыка́тарам

мн.  індыка́тарамі
Месны
у кім? у чым?
індыка́тары

мн.  індыка́тарах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў


Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

indykatar — беларуская лацінка

Слова індыкатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік індыкатар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове індыкатар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


інды́к (5)

(12) містыфіка́тар

індыкагадо́ўчы (13)

(12) спецыфіка́тар

індыка́н (7)

(12) пнеўмерка́тар

індыка́тарны (11)

(14) нуль-індыка́тар

індыкатры́са (11)

(13) фазаіндыка́тар

індыкаты́ў (9)

(12) біяіндыка́тар


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пятка глядзіць