аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова індыкатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
індыка́тар мн. індыка́тары |
| Родны каго? чаго? |
індыка́тара мн. індыка́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
індыка́тару мн. індыка́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
індыка́тар мн. індыка́тары |
| Творны кім? чым? |
індыка́тарам мн. індыка́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
індыка́тары мн. індыка́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
indykatar — беларуская лацінка
Слова індыкатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індыкатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індыкатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інды́к (5)
(12) містыфіка́тар ‹
› індыкагадо́ўчы (13)
(12) спецыфіка́тар ‹
› індыка́н (7)
(12) пнеўмерка́тар ‹
› індыка́тарны (11)
(14) нуль-індыка́тар ‹
› індыкатры́са (11)
(13) фазаіндыка́тар ‹
› індыкаты́ў (9)
(12) біяіндыка́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.