аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова індыкатыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
індыкаты́ў мн. індыкаты́вы |
| Родны каго? чаго? |
індыкаты́ва мн. індыкаты́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
індыкаты́ву мн. індыкаты́вам |
| Вінавальны каго? што? |
індыкаты́ў мн. індыкаты́вы |
| Творны кім? чым? |
індыкаты́вам мн. індыкаты́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
індыкаты́ве мн. індыкаты́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.
indykatyŭ — беларуская лацінка
Слова індыкатыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індыкатыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індыкатэрый + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› індыка́тар (9)
(7) лакаты́ў ‹
› індыка́тарны (11)
(7) сікаты́ў ‹
› індыкатры́са (11)
(12) кваліфікаты́ў ‹
› індыкаты́ўна (11)
(10) прэдыкаты́ў ‹
› індыкаты́ўны (11)
(10) суперлаты́ў ‹
› індыкатэ́рый (11)
(6) элаты́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.