аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кваліфікатыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кваліфікаты́ў мн. кваліфікаты́вы |
| Родны каго? чаго? |
кваліфікаты́ва мн. кваліфікаты́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
кваліфікаты́ву мн. кваліфікаты́вам |
| Вінавальны каго? што? |
кваліфікаты́ў мн. кваліфікаты́вы |
| Творны кім? чым? |
кваліфікаты́вам мн. кваліфікаты́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
кваліфікаты́ве мн. кваліфікаты́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
У дзяцінстве мяне папярэджвалі, што мужчыны могуць падыходзіць, прапаноўваць сэкс, цукеркі, грошы. Я вырасла — і дзе яны?
kvalifikatyŭ — беларуская лацінка
Слова кваліфікатыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кваліфікатыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кваліфікацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кваліфікава́ць (13)
(7) вакаты́ў ‹
› кваліфіка́нт (11)
(7) лакаты́ў ‹
› кваліфіка́нтка (13)
(7) сікаты́ў ‹
› кваліфікацы́йна (14)
(9) індыкаты́ў ‹
› кваліфікацы́йна-адбо́рачны (24)
(10) прэдыкаты́ў ‹
› кваліфікацы́йны (14)
(10) суперлаты́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.