інкрымент

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова інкрымент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інкрымент мн. інкрыменты
Родны каго? чаго?	інкрыменту мн. інкрыментаў
Давальны каму? чаму?	інкрыменту мн. інкрыментам
Вінавальны каго? што?	інкрымент мн. інкрыменты
Творны кім? чым?	інкрыментам мн. інкрыментамі
Месны у кім? у чым?	інкрыменце мн. інкрыментах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.

inkrymient — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА